Ölümün kollarında siyah bir melek uzanır semaya
yüreği bembeyaz umutlarla süslü, güler dünyaya..
uçtukça silinir umutları yok olur bir rüyada..
Kimine göre şefkatliydi ölüm bir meleğin kanatlarında.
kimine göre acımasızdı siyah meleğin gözyaşlarında..
neydi bedeni ruhtan ayıran ölüm denen olay..
yüreğinin sıcaklığını yok eden, şeytanın suratında içten bir alay..
giden kurtulur ya elbet..lakin geride kalana değil hiç kolay..
Çığlıkların da duyulmaz olur ya. geçmez günler artık say.. say..
veryansın oldu yüreğimde koptu kasırgalar..
Kaç afet işler ruhuma? Konuşur mu artık sevdiğine elveda diyemeyen dudaklar?
bende saklı kalsın acının en büyük yanı..
ipi çekilmiş bir kurban..çekildi vücudumun kanı..
bir an yeter mi görüp doymaya..
acılarım son bulur mu gözlerine bakınca..
son kez görsem.. orda zaman dursa..
benimde kalbim atmasa son bulsa bu rüya..
Hasreti vuslata baglayan her saniye, askın büyür içimde.
Tenime sahip olusunun her saniyesinde .. suç saatin akrebinde..
28.03.08
Gecemin karanlığında buldum seni
Bir okyanus kadar maviydi yüreğin
Gökyüzü kadar anlamlıydı sözlerin ve toprak kokulu tenin
Karanlıkta mavi bir ışıktın görmemek imkânsızdı o güzelliği
Mavi ışıklar sardı dört bir yanımı
Gecenin rengini unuttum gözlerinde
Bin bir türlü mavilikle doldu dünyam cenneti gördüm yüreğinde
Bir kuş gibi uçtuğumu hissettim maviliklerde
Mavi yürekli adam al götür beni buralardan ömür boyu koru karanlıktan
Kömür karası hayallerimi
Elmas maviliğine çeviren sevdam
Sen hiç gitme buralardan ve hiç bitmesin bu şarkı
Kara dünyamdan kurtar beni mavi yürekli adam
Mavi kadının olmaya geldim
Kovma beni mavi dünyandan
Mavi yürekli adam mavi umutlarımız, mavi hayallerimiz
Mavi bir evimiz olsun bizim, bahçesinde mavi tomurcuklu çiçekler olan
Ve mavi çocuklarımız olsun
Mavilikte büyüsün, koşsun, oynasınlar
Her güne ait mavi fotoğrafları olsun
Dünyaları ren renk mavi dolsun
Mavi düşünceli çocuklar bırakalım bu dünyaya
Bu dünyada baştan sona mavi olsun
Bir gün tonlarca mavi arasına karışırken dahi ayrılmasın ellerimiz
Tabutumuz mavi, mezar taşımız mavi olsun
Yinede son bulmasın bu Mavi Sevda
Dilden dile konuşulsun…
her içimde canlanışında ölümü sayıklarım..
kalmadı artık uykularım.. masum uyanışlarım..
sustum artık bakamıyor, göremiyor gözlerim..
özlerim ama telefona varmaz ellerim..
unutulanlar arasında unutulan bir yerdeyim
sızlıyor biraz içim, belki birazda ağlıyor gözlerim..
kelimelerin tükendiği, nefesimin kesildiği yerdeyim
korkutuyor artık rüyalarım.. sanırım sona yaklaştım..
kaybolup gidiyor .. giderken benide sürüklüyor düşlerim
içimin sızlayan yanı.. gözümün artık akmayan yaşı..
anlasana sana adandı bu hayat.. anlasana sen gülünce yaşıyorum ben..
terket beni, acıda olsa bir hatıra kalsın senden geri..
noktanın konulmak üzere olduğu ellerimin hiç ısınmadığı bir gündeyim..
belki hiç gelmeyecek yarının dününde kapanmak üzere gözlerim..
kurtar diye yalvaramam sana.. bilirsin gururum bende önce koşar acıya..
anlatamamki seni sana.. sen içimde kapanmak ne bilmeyen bir yara
her kanayışında bin kez öldüm ben, ölümü beklerken soğuk yatağımda..
her sızlayışında ruhumu aldın bedenimden..
sonra usulca geri bıraktın..
hırçın dalgaların arasında sahile vurdum ben
kıyıda senin hayalin.. ben, sen varsan güzelim
içimden çekip alırken kendini sana adanmış hayatı es geçtin..
şimdi gerçekten gidiyorum.. içimde hiç çekip çıkaramadığım senle birlikte..
yüreğimde derin bir yarayla.. kanamaz, sızlamaz artık ..
gittiğim için üzülme arkamdan..
beni hatırlar avutursun kendini geriye kalan bir kaç güzel hatıramızdan..
14/01/2oo9/Çrş. 19:45
Acıyordu yüreğim
Bir karanlığın ortasında
Yapayalnızdım
Sen geldin
Romeo muydu adın?
Peki ben Jüliet miydim?
Ne de güzeldi gözlerin..
Külkedisiydim evet
Sen gelene kadar hayat yoktu buralarda..
Kalbim bir pamuktu sanki
O zaman pamuk prensestim
Yine sen geldin yeşerdi düşlerim
Leyla mıydım ben mecnun gibi dağları delmiştin
İmkansızdı ama gelmiştin..
Ferhat mıydın kanasa da yüreğin katlanırdın
Aslında sadece masaldık ..
Oyun bitti, perde indi, kapandı dudakların..
Masallarda kalırmış aşklar! Ben fazla inanmışım bu oyuna!
Taktın ipi boynuma, yüreğimde kaldı izleri
Dudaklarında öldü gecenin cennet gözlü güzeli…
Neden doğmuştum ki zaten? Umut mu olacaktı birileri..
Çaremi bulacaklardı daha doğmadan istenmeyen yüreğime.
10/12/08-Çrş.
Minik meleklerimiz öldü bugün..
Bugün kan kızılı gecelerin simsiyah sabahları yaşanıyor..
Yüreğimin en derinlerinde daha doğmadan ölmeye mahkum iki melek çırpınıyor
Bugün yüreğimde sensiz uyandı sabaha.. gözlerimi astım artık boşluğa..
Sensiz nefes alamayışlarımda uyanıyorum içimde acıyan bir yarayla..
Bitmez denilen romanlarında sonu geliyormuş hem de ufacık bir noktayla..
Ellerime dokunmaktan vazgeçtiğin an; Nefes alamadım..dondum kaldım ağlayamadım bile..
Bu acı sondu dedim.. bende her gün hayalini öptüğüm ellerinden vazgeçtim..
Sen geleceğimizden vazgeçtin ben geçmişi sildim..
Görünmez ellerin okşardı saçlarımı yatmadan önce..Ben sıcacık kollarına dolanır uyurdum sessizce..
Şimdi ağlayan gözlerimi okşamaya doyamadığın saçlarımla kapatıyorum..
İki minik meleğim vardı.. Minicik adımlarıyla yeni yeni koşmaya başlamışlardı yüreğimde..
Yüreğim nasılda sıcacık olurdu.. gülücükleri cennete çevirirdi içimi.. doyasıya koşup oynarlardı..
Gece olur yorulurlardı.. ben başımı göğsüne yaslardım.. yüreğimin içinde yorgun düşmüş meleklerimle uykuya dalardık..
Onları kimse benden alamasın diye yüreğime duvarlar örmüştüm..
Bir gün ördüğüm duvarların enkazında kaldım..Dünya yıkıldı üzerime.. daha doğmadan ölmüştü meleklerim..
Ogün hiç gelmemeliydi meleklerim ölmemeliydi.. aşkım dönülmez yollara girmemeliydi .. Bizim romanımız hiç bitmemeliydi…
Kavga ederken bile gülerdik biz..Şimdilerde gülmeyi unuttum, ifadem hissiz..
Midemdeki kelebeklere ne oldu? Bilmeden zehir mi içtim ben? Neden uçmuyorlar artık.. neden heyecanlanamıyorum..
Kalbimi cennete çeviren meleklerim nerdesiniz? Çırpınan minik kanatlarınızın sesine muhtacım.. Ummuyorum sevdamın yeşereceğini sizsiz…
Bir gece sessizce melekler getirip bıraktı seni sol yanıma..
Ve senle gözlerimi açtım yarına..
Kalemim ağladığında kan kusar dudakların
Söner mehtabımda, biter yoluna çıkan sokaklarım
Acı eser yüzüme. Hüzün karışır gölgeme.
Meleklerine açık kapılarım, yıkıldı revanı bekleyen duraklarım
Üşüyen kalemimde kâğıda sarıldı bu gece
Isındıkça yüreği anlattı derdini sessizce
Yüzümün aynasıydı gözlerin
Şimdi hangi ellere hapsoldu.. tutuldu bileklerin
Bu aşk en ağırıydı yüreğimdeki kelepçenin
Bulun!! Getirin onu bana !! gözlerini gözlerime kilitleyin..
Asma beni !! her ayrılışımızda ağlıyor meleklerim..
Alnına yazılı kaderinde bir nokta olmak mıydı görevim?
Söylenen her sözde virgüllere mi karışmalıydı ismim?
Yüreğinin kapılarını açtıranda bendim
şimdi böyle acımasızca kesilmemeliydi bileklerim..
Özleminden kurtulup vuslata kavuşmaktı en güzel hayalim.
Şimdi ne suretin var düşlerimde ne de kalbimde nefesin
Küçük dünyama hükmeden bir kraldın
Yüreğine sığmayan aşkınla beni yaşatırdın..
Her adımında yeşillenirdi gönlümün sarayları
Zaman geçtikçe ağırlaştı, uzaklaştı adımların
Bitti orda dünüm esir kaldı.
Gittin yine meleklerim ağladı..
Bir masaldı sanki okundu yaşandı unutuldu zamanla..
Anladım ki hayallerime yer yok küçük dünyamda..
Sayfa no YOK
Cilt no YOK
Hane no YOK
Ana adı?
Ben sokak çocuğuyum abi
hani şu uçurtması asılı kalan çocuk varya,
bilyelerini rüyalarında unutan çocuk,
ve oyuncaklarını masal kahramanlarına kaptıran çocuk
o benim işte , o benim abi
sahi, bir annem olmalıydı değilmi?
ben dudaklarımda sokakları besteliyorum oysa
sahi abi, tadı nasıldı anne sütünün?
anneler nasıl okşar çocuklarını
anne kokusu nasıldır kimbilir?
ana ha?
bir anne çizebilirmisin benim için
karanlığın kar soğuğu parmak uçlarına bir anne
unutulmuş çocukların ürkek avuçlarına bir anne
ve yanına beni eklermisini abi?
tıpkı sulu boya resimlerdeki gibi
sımsıcak...
Sahi abi, senin gözlerni kesmiyor değilmi
bir köprünün soğuk giergin ve karanlık bedeni
sahi sen hiç seyrettinmi ay dedeyi bir köprünün altından?
üşüdünmü abi kayan bir yıldıza bakarken?
abi sen, abi sen? boşver...
gel boyat istersen ayakkabılarını
ben, aha şu ayakkabıların bağcıklarından asılıyorum yaşama
gel boyat ayakkabılarını
boyat da resmi çıksın
dostun, düşmanın tüm kaldırımlara
sayfa no yok
cilt no yok
hane no yok
yokların varlığında tam göbek bağından yakalandın mı hiç yalnızlığa?
sahi bir de birde babam olmalıydı değilmi?
baba?
Beni döveecek bir babam bile yok biliyormusun?
nasırlı ellerinde şefkat arayacağım bir insan
kim bilir bayramda neler alır babalar çocuklarına
unutmuşum !!
Bayramlarınızda vardı sizin öyle değilmi
arefeleriniz...
bayramlarda temize çekilen dostluklar vardı sonra
oysa ben kırık dökük ıslıklar ısmarlıyorum
güneşe ve mehtaba...
yankısız, benstelenmemiş ve bestelenmeyecek
serseri ıslıklar...
bir babam olsaydı belki yeterdi
çocuk olurdum eskisi gibi
şımarırdım öylesine
boşver abi, kimin neyine bayram
kimin neyine hediye, baba kimin neyine abi
sahi senin düşlerin vardır
söylesene, göremedğini rüyanın düşünü kurarmısın
ahmet, bir düş görmüş geçenlerde
yorgun ve geç gelen bir geccede
utanırken anlattı, anlatırken utandı
bir ip bağlamış gök kuşağına
"bak ana uçurtmamı gördünmü
ya uçurtmamın gölgesinde bilye oynayan çocukları?"
ahmetin düşü işte...
bana düşlerini kiralarmısın abi
bedava boyarım ayakkabılarını
bana düşlerini, düşlerini abi
boşver..
Bak iyi parlayacak bu ayakkıbılar
en parlak ayakkabılarınla yürüyeceksin yaşama
sen düşünme, sokaklar düşünsün beni
gazete manşetleri, 3. sayfa haberleri düşünsün
isimsiz bir damla gözyaşı düşünsün
sen beni düşünme, düşünme be abi
nasıl olsa ben olmayan ayakkabılarımın sıcaklığıyla
basıyorum tüm kaldırımlara...
olmasa da annesi babası sokakların
Sokak çocuğuyum işte
Ben sokak çocuğuyum
Kazanılmadan kaybedilmiş bir geleceğin herhangi bir yerinde
Ben sokak çocuğuyum abi
Hani şu uçurtması gökyüzünde asılı kalan
Oyuncaklarını masal kahramanlarına çaldıran çocuk var ya
İşte o benim
o benim abi
o benim....
Bedirhan GÖKÇE
